="center">Andalusië per fiets 2005

Brief aan Raúl González

Voor het laatst bijgewerkt op 7-08-2005

Home
Inleiding
Trajectgegevens

 

20/5 Vertrek Beekbergen
21/5 Sevilla
22/5 Naar Cazalla
23/5 Naar Hornachuelos
24/5 Naar Córdoba
25/5 Córdoba
26/5 Naar Zuheros
27/5 Naar Montefrio
28 /5 Naar Granada
29/5 Granada
30/5 Naar Guadix
31/5 Naar Laroles
1/6 Naar Trevelez
2/6 Trevélez
3/6 Naar Orgiva
4/6 Naar Alhama
5/6 Naar Colmenar
6/6 Naar Alhaurín
7/6 Naar El Burgo
8/6 Naar Grazalema
9/6 Grazalema
10/6 Rondrit Grazalema
11/6 NaarJimera
12/6 Naar Ronda
13/6 Ronda
14/6 Naar El Chorro
15/6 Naar Antequera
16/6 Naar Torremolinos
17/6 Bezoek El Torcal
  Torremolinos
21/6 Naar Beekbergen
   
 

Terugblik

 

 

Zondag 5 juni 2005 Alhama - Colmenar

Zonder geluk vaart niemand wel

Dit had je me geschreven, vlak voordat we vertrokken en ik jou in grote lijnen onze geplande route had doorgegeven. Ik wil de informatie de lezer niet onthouden:
Jullie route ziet er heel mooi uit. Natuurlijk kan ik me toch niet weerhouden van twee commentaren: aan Viñuelas vanaf de zogenaamd 'boquete' (nl. gat) van Zafarraya is een weg die behalve zondag druk met vrachtwagens is en daarna moet je weer terug klimmen naar Archidona/Antequera. Is het niet beter om via Villanueva del Trabuco te fietsen? Rustiger en niet zoveel klimmen. De tweede: waarom vanaf el Burgo 'mijn' route in tegengestelde richting fietsen? De aankomsten in Grazalema en Ronda zijn het mooist vanuit de richting Setenil - Grazalema - Ronda - El Burgo zoals in de gids staat en je zou toch naar mijn weten in een hostal in El Burgo of Setenil overnachten, maak niet uit in welke richting. Of bemoei ik mij te veel ermee? Ha, ha.  
Nou, zulke bemoeienis heb ik maar al te graag. We nemen jouw raadgeving graag ter harte en besluiten naar Malaga te gaan en van daaruit te beginnen aan de 'Ronde van Andalusië'. We fietsen Alhama uit richting Ventas de Zafarraya om daarna naar Colmenar te fietsen over de weg die jij beslist niet adviseert - behalve op zondag - en het is zondag. Het is erg rustig bij de weg, de klim is niet zo erg heftig en voor Ventas is het zo goed als vlak. Er wordt voor Ventas veel groente verbouwd en we kunnen ons voorstellen dat het er door de week druk zal zijn op de tamelijk smalle weg met vrachtauto's die de oogst komen afvoeren. We rijden door Ventas en komen bij een soort natuurlijke poort. Ooooh, wat we dan te zien krijgen! Als we door de poort fietsen kijken we in het door jou genoemde 'boquete' (nl. gat). en zijn we diep onder de indruk van het landschap dat voor ons ligt. De weg gaat in haarspeldbochten naar de diepte beneden ons door een ruig landschap. Jammer genoeg is het moeilijk vast te leggen op een foto. De afdaling is adembenemend mooi. Ik voel me overweldigd, ik kan het niet anders uitdrukken, door wat ik zie en waar ik fiets. En dan natuurlijk die afdaling; 11 km lang dalen. Constant in de remmen hangen, we moeten een keer afstappen om de handen te kunnen ontspannen. Geweldig, schitterend.
Ook hieraan komt een eind en voor mij wel op een bijzondere manier. Bij een kruispunt met een afslag naar Colmenar stappen we af en tegelijkertijd zegt mijn band heel krachtig: "ppfffff" en staat in één keer plat. Schuldbewust denk ik dat ik even beter uit had moeten kijken en niet in het gruis had moeten fietsen naast de weg. We ontdoen de fiets van de bagage en Henk draagt haar naar de overkant van het kruispunt waar een slagerswinkel is, met daarvoor een streepje schaduw. Tot Henk's verbazing blijkt even later dat mijn ventiel voor een groot gedeelte van de binnenband is gescheurd! Dit had niet tijdens de afdaling moeten gebeuren, waar we een snelheid hadden van zo'n 45 km per uur. Terwijl Henk de band verwisselt, ga ik vleeswaren halen bij de delicatessenslager. Het is er erg druk, terwijl er verder bijna geen huis in de omgeving is te bekennen. We gaan daarna de C 340 op richting Periana en Colmenar en het is uit met de daalpret. Even later: "Henk, mijn rem doet het niet". Oeps, Henk heeft vergeten de rem op de band terug te zetten. Foutje zonder gevolgen. Ook vandaag is het weer erg warm, zodat we in een olijvenboomgaard terecht komen om te lunchen. Daar stoot Henk z'n hoofd twee keer aan een tak, en hoorik hem boos mopperen, dat hij de rest van de vakantie zijn helm niet meer af zal zetten. Ik blijf maar even met de rug naar hem toe staan, zodat hij mijn lachkriebels niet merkt.Voornamelijk klimmend fietsen we daarna over een een erg rustig weggetje door een grandioze omgeving. Zo af en toe stoppen we voor een slok water en genieten van wat we zien. We passeren de slapende dorpjes Periana en Mondro, bewonderen rivierbeddingen vol bloeiende oleanders, worden getrakteerd met weer een afdaling van zo'n 2 km over een soort richel met alweer fantastische uitzichten. Tsjonge, wat genieten we. We komen uit op de verbeterde A 356 met brede vluchtstrook en krijgen voordat we na 9 km de afslag Colmenar bereiken te maken met slopend klimwerk; slopend door de temperatuur, maar nog meer door het ontbreken van de bochten, die eruit 'getrokken' zijn. We ontdekken dat Colmenar een nieuwe rondweg heeft (2 jaar geleden waren we ook hier tijdens de Hispaniaroute) en daaraan ligt hotel Los Arrieros, het hotel dat we op het oog hebben. Het oogt chique, maar is heel gemoedelijk.

Info:
Goed overnachtingsadres in Colmenar: Venta Los Arrieros, fietsen worden opgeborgen achter slot en grendel in schuur onder hotel. Prijs 2 p kr. € 43,-. Je kunt er ook prima eten.