="center">Andalusië per fiets 2005

Brief aan Raúl González

Voor het laatst bijgewerkt op 7-08-2005

Home
Inleiding
Trajectgegevens

 

20/5 Vertrek Beekbergen
21/5 Sevilla
22/5 Naar Cazalla
23/5 Naar Hornachuelos
24/5 Naar Córdoba
25/5 Córdoba
26/5 Naar Zuheros
27/5 Naar Montefrio
28 /5 Naar Granada
29/5 Granada
30/5 Naar Guadix
31/5 Naar Laroles
1/6 Naar Trevelez
2/6 Trevélez
3/6 Naar Orgiva
4/6 Naar Alhama
5/6 Naar Colmenar
6/6 Naar Alhaurín
7/6 Naar El Burgo
8/6 Naar Grazalema
9/6 Grazalema
10/6 Rondrit Grazalema
11/6 NaarJimera
12/6 Naar Ronda
13/6 Ronda
14/6 Naar El Chorro
15/6 Naar Antequera
16/6 Naar Torremolinos
17/6 Bezoek El Torcal
  Torremolinos
21/6 Naar Beekbergen
   
 

Terugblik

 

 

Maandag 6 juni Colmenar - Alhaurín

De kattenbak van Alhaurín

We hebben de 12 km lange klim de langs het parque natural Montes de Malaga, met aan de linker kant zicht op het ruige landschap van Axarquía, al eens eerder gefietst. Opnieuw is het genieten en we nemen er de tijd voor. Het is iets heiig, wat prachtige 'plaatjes' geeft. Als we over de top zijn zien Malaga nog niet liggen. Er hangt een dikke bewolking boven de stad. En tijdens het dalen moeten wij de jas er bij aan.

Info: op de fiets door Malaga naar Renfe en vervolgens het vliegveld
Na het plaatsnaambord Malaga ga je steeds maar rechtdoor. Bij een soort Y kruising, links aanhouden, dan steeds weer rechtdoor. Aan einde straat bord Renfe naar rechts volgen. en dan aan het eind linksaf met de weg mee. Door de tunnel en aan het eind rechtsaf de boulevard op. Deze steeds blijven volgen totdat aan rechterhand Cortes Ingles verschijnt. Op dat kruispunt linksaf. Deze weg een poosje volgen en bij rotonde linksaf. Dan komt al vrij snel bord Renfe aan rechterhand. Mocht het mis gaan, iedereen weet Renfe aan te wijzen. Vraag je het aan verschillende mensen, dan weet je ook dat er meerdere wegen naar toe leiden.
Bij Renfe hebben we de route in het boek van Raul opgepakt.
Het is druk maar te doen. We hebben het eerste stuk over de busbaan gefietst en goed in de gaten gehouden of er een van de talrijke bussen aan kwam rijden. Dan schoten we van de weg af.
Dan moet je weten wat gombomen zijn, maar dat weten we nu ook en het valt op, zodat je ze eigenlijk niet kunt missen.
Op een gegeven moment moet je een drukke rotonde over. Als je er eerst maar op zit, dan valt het wel mee. Gewoon geduld hebben en goed uitkijken. Later volgt nog een drukke T-kruising waar je linksaf moet. Als je het geluk hebt zoals wij en er gaat een scootertje dwars op de weg staan om het verkeer stil te leggen, is dat mooi meegenomen.
Volg verder Raul's beschrijving, blijf geconcentreerd fietsen en houd er rekening mee, dat het verkeer niet bedacht is op fietsers. Let op voor het vrachtverkeer, zij hebben ruimte nodig en kunnen niet zo snel remmen, sta zelf niet teveel op je strepen, je hebt de tijd, want je hebt vakantie. En zo lukt het wel om heelhuids door de voor de fietser lastige Malaga heen te rijden
.

En Raúl, toen zijn wij jouw beschrijving verder gevolgd richting Torremolinos tot aan de Golfbaan (boek: blz. 80). Ik had gezien dat we daar af konden slaan naar Alhaurín de la Torre, waar een camping moest zijn. Hadden we jouw beschrijving maar verder gevolgd en waren we maar via het kleine weggetje vanaf Torremolinos gegaan. Dus: Luistert en huivert (gniffelen mag ook).
Wij slaan dus rechtaf bij de Golfbaan, komen daarna bij een grote drukke rotonde en daarna geloof ik nog een en volgen steeds richting Alhaurín en Coin. Op zich geen probleem, als het niet zo druk geweest zou zijn. Gelukkig is er al snel een heus fietspad. Dus vanwaar dan dit gepiep zul je denken. De weg stijgt licht, maar het ergste is, dat er veel kruispunten zijn. En bij elk kruispunt moeten wij van de fiets, omdat er geen onderbreking is in de trottoirband. Dus elke keer moeten wij na de oversteek de fiets weer op de stoep hijsen. De zon is inmiddels ook weer gaan schijnen, dat het dan direct weer warm is, hoef ik eigenlijk niet te vermelden. het is een lint-stad, waar geen eind aan komt.
"Henk, nu zou er toch eigenlijk ergens een camping moeten zijn". Henk vraagt een man, die antwoordt: "Ik woon hier al vijftien jaar, maar nog nooit gehoord dat hier een camping is". Daar sta je dan met je fietsje en hoofdpijn van het vele verkeer. Toch maar door gaan. Nog maar eens aan de vrouwen vragen: "In Alhaurín el Grande" is het antwoord; dat is 13 km. verder. "Henk er moet hier een camping zijn, houd ik hardnekkig vol". We fietsen nog een poosje door, beginnen toch te twijfelen en overwegen terug te gaan naar Torremolinos, maar dat is 7 km terug en dan moeten we morgen weer een gedeelte van dit vervelende stuk. We rijden toch maar een stukje terug en Henk vraagt zonder veel hoop bij een bar aan waarschijnlijk een vrachtautochauffeur. Als ik Henk geweest was had ik die man omhelst, want hij zegt:"Kruispunt in de verte oversteken, richting Alhaurín el Grande; na 4 km rechts is camping Morales". "Klopt", juich ik, zo heet de camping. Vol goede moed gaan we op stap, kruispunt oversteken, daarna is er een fietspad aan de linkerkant van de weg. Later moet je over de weg fietsen. Eindelijk daar is de verwijzing naar de camping aan de rechterhand. Nog 2 km over een zandweg en we zijn er. We worden begroet door blaffende hondjes en daarna het beheerdersechtpaar. "Zoek maar een plaatsje en schrijf je straks maar in". Even later vraag ik Henk geirriteerd: "Doe jij dat?" Op zijn: "wat": "het stinkt hier". Al snel ontdek ik dat elke keer als ik me buk, de lucht sterker wordt. Kortom: in heb in een van de keurig aangeharkte kattenhoopjes gestaan, die bij nader inzien over de hele camping rijkelijk te vinden zijn. Het wemelt er van de katten. Normaal gesproken mijn lievelingsdier, maar nu zijn het me er zeker twintig teveel.
Bij inschrijving vraag ik of er ook een winkeltje is. Nee, alleen wat drinken. "Bier?", "Ja, wel gekoeld bier".
"Mijn man is net weggereden naar de winkel. Zal ik hem bellen of hij wat voor jullie mee wil nemen?"
"Ik hoef alleen maar 2 tomaten, de rest heb ik". Ik krijg er een paar van haar. Vriendelijk mens.
We komen er in de loop van de avond achter dat: - mijn douche alleen koud water geeft - geen enkele deur op slot kan - bij Henk zijn wasruimte alleen de warme kraan het doet, maar dan met koud water, trouwens wel een warme douche - het er niet erg schoon is of liever gezegd, smerig. Wij zijn toe aan een dagje rust, maar laten we het hier toch maar bij één nachtje houden. 's Nachts slaap ik licht; vechende katten, brullende kikkers en blaffende honden houden me uit de slaap. Morgen snel door.