Een jaar lang struinen over De Enk

Voor het laatst bijgewerkt: 20/09/05

Home

Inleiding

Het pad naar De Enk

Anekdotes
* Lange niet dom
* En dan ...?
* POEMA


* ... en waar gaat de mais-het hooi naar toe
* ... en wie gaat er mee 'aan de haal'?


* Wat vliegt daar
* Dieren
* Bloemen
* Oude bomen

GESCHIEDENIS
*Geschiedenis en ontstaan
*Paden krijgen namen
* Veluwsche Stoomtrein Maatschappij
* Bos 'Munsterman'

Januari
Februari
Maart
April
Mei
Juni
Juli
Augustus
September
Oktober
November
December


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mei 2005

Zondag 1 mei 2005

Meimaand, maand van nieuwe groei en bloei. Al lijkt het er niet veel op als ik buiten kom. Dichte mist. Het is nog vroeg en heel stil op De Enk. Heel in de verte hoor ik zo af en toe een auto over de A1 gaan, maar verder is het stil. Geen vogel, geen mensen. De mist voelt als een beschutte deken, maar zo licht als een veren dekbed. Of komt dat omdat de zon, die voorzichtig probeert er doorheen te priemen? Ik geniet en wacht af. Lang hoef ik niet te wachten. De zon wint terrein en de mist lijkt te worden opgezogen door de zwarte aarde. Wat een mooi begin van de dag.

Het eerste gedeelte van de maand blijft een beetje vaag. De boeren blijven verstoppertje met me spelen. Er wordt geploegd, maar niet in mijn bijzijn.

Zondag 8 mei 2005
Naar De Enk gelokt voor een mooie zonsondergang, word ik bij het fotograferen gehinderd door mijn eigen schaduw. Hoezo gehinderd. Ik speel het spelletje gewoon mee.Word in mijn 'spel' gestoord door een wandelaar. We komen aan de praat over De Enk en sluiten een verbond. Hij houdt de krant in de gaten om te kijken of men soms plannen heeft ook maar iets aan De Enk te veranderen. We spreken af, dat als er onraad dreigt, wij samen op de barricades zullen springen. Leuke ontmoeting.
De zon is inmiddels onder, maar ik word nog getrakteerd op een geweldig plaatje.

Donderdag 12 mei 2005
Aha, deze keer ontkomt hij me niet, de ploegende boer. Ik zwaai en loop het land in om beter foto's te kunnen maken. Tot mijn enkels zak ik in de rulle aarde. En wat ruikt het lekker om mij heen naar grond. Wanneer de boer vanaf de overkant van het land terug is, wordt de trekker stilgezet. Kwiek springt hij er af en komt met uitgestoken hand op mij af lopen. "Ilbrink, van Het Hoogeland. het Hoogeland is een instelling voor dak- en thuislozen. De bewoners helpen tot hun 65-ste mee op het land of in de kassen.
We raken aan de praat over het land en over wat er gezaaid gaat worden. "Kijk daar in de verte staat de zomergerst, dat is al boven. En hier komt mais en in dat stuk ernaast aardappelen". Natuurlijk heb ik de nodige vragen. Ik weet nu dat zetmeelaardappelen vaker op dezelfde plek verbouwd mogen worden, wel 3 jaar, maar daarna 6 jaar beter van niet. Een vrolijke spontane ontmoeting, maar hij springt weer op de trekker als ik roep: "Kijk, een veldleeuwerik". Ja, dat is niks voor boeren; zij houden niet van graantjemeepikkers.

Donderdag 19 mei 2005
Een laatste blik, eigenlijk een groet, morgen ga ik voor ruim een maand met vakantie naar Spanje. Hoe zal de Enk er daarna bijliggen?
Eigenlijk kan ik niet weg. Verlies ik niet het binding met de zwarte grond, waar gezaaid gaat worden, en zaad gaat ontspruiten en ik er niet bij ben als de eerste sprietjes mais boven de grond komen?

Ah, kijk; daar in de verte - achter de heuvel; de stoomtrein. Hij fluit; een laatste groet - tot over ruim een maand.