Het bos van Munsterman

De westkant van de Enk grenst aan een bosrand. Het ziet er nogal rommelig uit. Veel begroeiing onder de bomen. Er zijn bijna geen ingangen, en bij het enkele pad dat het bos in gaat, staat Verboden toegang. Een bordje geeft aan dat het kwetsbaar gebied is. 'Kwetsbaar gebied? Hoezo', is dan algauw mijn vraag. Het bos is in bezit van Natuurmonmenen. De volgende informatie vind ik op hun site.

Wildwal
Ook de randwal aan de noordkant van Munsterman is een opeenhoping van stuifzand. De vorming ervan werd gestimuleerd door op de wal bomen en struiken aan te planten; de wal beschermde de oude bouwlanden van Beekbergen tegen overstuiving. De doornstruiken op de randwal duiden erop dat de wal ook het vee binnen hield. Munsterman is niet toegankelijk, want het is een rustgebied voor das en ree temidden van omringende campings en doorgaande wegen.

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Ineens ziet het bos er minder rommelig uit. De struiken hebben een functie gekregen; voor reeën een schuilplaats en een mooie ruige plek voor de das, waar hij zijn burcht kan bouwen.

Ik zie nu de hoge stuifzandwallen begroeid met diverse soorten bomen. Vooral veel wintereik, hier en daar een Amerikaanse eik en berken. Berken hebben erg hun best gedaan om terrein te veroveren. Maar de eiken wilden het onderspit niet delven en ook licht vangen. Nu staan er erg hoge bomen. Langs de bosrand groeien nog steeds bramenstruiken, indertijd daar bewust aangeplant, om het wild te beletten op de akkers te komen en als afbakening van het vee, om niet in de bossen te verdwijnen.

Maar waar komt de naam Munsterman vandaan?
Ik heb kontakt opgenomen met Natuurmonumenten. Ik heb een leuk gesprek met de heer Ackerman, contactpersoon voor dit gebied. Hij weet echter niet waar de naam Munsterman vandaan komt. We opperen, dat het wellicht te maken kan hebben met een Duitse handelsreizer. Vroeger liepen hier hessenwegen (handelswegen) die in verbinding stonden met Duitsland. Het lange afstandspad LF Marskramerspad is hier een paar honderd meter vandaan. Maar het is gissen. Ik zal er eens voor naar een historisch archief moeten.

De heer Ackerman weet nog wel iets over het bos zelf te vertellen, wat ook al weer tot mijn verbeelding spreekt. Vroeger heeft er een modelspoorbaan door het bos gelopen, waar kinderen en volwassenen een ritje meer konden maken. Dat was een leuke attractie voor de mensen van de campings uit de omgeving. De spoorbaan is er nu niet meer.

Verder vertelt de heer Ackerman, dat de tamelijk kleine strook bos gesloten is voor publiek om de dieren en de oude begroeiing te beschermen. Men is wel bezig het bos weer in z'n oude staat terug te brengen. De berken en de exoten, zoals de Amerikaanse eik, horen in dit bos van oorsprong niet thuis. (Berken ook niet, is nu mijn vraag? Het is toch eigenlijk een boom die op de heidegronden thuis hoort?) En dan staan er natuurlijk de woekerstruiken zoals sportehout en vogelkers en andere woekerstruiken, die opgeruimd gaan worden.
Het bijzondere aan het bos zijn natuurlijk de hoge stuifzandwallen, en vooral de vele wintereiken, die er groeien.

Vandaag ben ik weer eens langs het bos gelopen. Met bovenstaande informatie in het achterhoofd kijk je er nu toch nu anders naar. Je proeft het verleden, je krijgt een beeld hoe de mens toendertijd bezig is geweest de omgeving te beheren door de aanplant van bomen, om zo de heide- en zandgebieden uiteindelijk te veranderen in bouwland.
Toch leeft het bos nu in 'het heden'. Ik vind een wildwissel of tra, uitwerpselen, prenten in het bouwland en iemand is met z'n 'jas' aan een doorn blijven hangen. Is dit alleen al niet schitterend? Nee, ik hoef ze niet echt te zien. Gewoon met rust laten.
Mijn neiging om eens stiekum even 'om een hoekje' te kijken in dit bos, kan ik nu bedwingen met de informatie die ik nu heb. Het is belangrijk dat zo'n stuk geschiedenis bewaard blijft en dan is het bij Natuurmonumenten in goede handen.

Zo af en toe houdt Natuurmonumenten een excursie onder begeleiding van de boswachter door het gebied. Dus nu maar hun website in de gaten houden, want de volgende keer wil ik daar zeker bij zijn. http://www.natuurmonumenten.nl

 

 

Een jaar lang struinen over De Enk

Voor het laatst bijgewerkt op 28-10-2005

 

 

Home

Inleiding

Het pad naar De Enk

Anekdotes
* Lange niet dom
* En dan ...?
* POEMA


* ... en waar gaat de mais-het hooi naar toe
* ... en wie gaat er mee 'aan de haal'?


* Wat vliegt daar
* Dieren
* Bloemen
* Oude bomen

GESCHIEDENIS
*Geschiedenis en ontstaan
*Paden krijgen namen
* Veluwsche Stoomtrein Maatschappij
* Bos 'Munsterman'

Januari
Februari
Maart
April
Mei
Juni
Juli
Augustus
September
Oktober
November
December