8/9/2002   Eslida - Valencia    88   km

Inmiddels zit ik op mijn Tateljeetje voor de tent op de camping in Elsaler, 10 km. buiten Valencia. Biertje op de grond, zak chips binnen handbereik. En verdiend vind ik zelf. Vanmorgen bij het vertrek vanaf de camping in Eslida kreeg Henk even een rolberoerte bij het afrekenen. Duuuuuurrr; we hadden beter een hostal kunnen nemen. Achteraf blijkt het de duurste camping te zijn van de hele vakantie. We fietsen naar Eslida en gaan op zoek naar de bakker. Als we een Signora vragen of ze ons de weg er naar toe wil wijzen, gebaart ze dat de bakker op zondag gesloten is. Heel vreemd, maar inmiddels wijs geworden en voorbereid op onverwachte omstandigheden laten we ons niet uit het veld slaan. Henk overvalt in een bar de bardame met de vraag om een liter melk. Verbouwereerd geeft ze een pak en wij zijn gered want ik heb nog een zak cornflakes en hartkeks natuurlijk. We moeten daarna direct behoorlijk stijgen; 12% hoor ik Henk mompelen. Ik vermoedde dat al want ik zit al op het kleinste verzet. Dit gaat zo'n 5 km door en dat op de vroege ochtend. Ook aan deze prachtige mooie haarspeldbochtenklim komt een eind, en de even zo lange afdaling vrolijkt aardig op.

Het is zondag en er zijn veel wielrenners bij pad. Het valt Henk op dat ik veel uitbundiger wordt gegroet dan hij. Na de afdaling komt er eerst een glooiend traject, maar zelf glooiingen doen de spieren tintelen. We weten dat er nog n klim van 7 km met een stijging van 300 meter afgehandeld moet worden, voordat we verder naar Valencia afdalen. De klim is pittig door de hitte, maar niet 'vals'. We hebben prachtige uitzichten op sinaasappelboomgaarden. Boven aangekomen drinken we water rechtstreeks uit de berg. Heerlijk, hier kan geen Cerveza tegen op, Verkwikt fietsen we licht dalend richting Valencia. De binnenkomst inValencia is niet erg spannend; sjofele oude voordorpjes. Aangekomen in een van die oude dorpjes en de bordjes richting centrum volgend, wordt onze weg versperd door dranghekken en wordt aangegeven dat er een omleiding is. Wat nu, we hebben helemaal geen zin in een omleiding. Een behulpzame Spanjaard wenkt ons dat we door kunnen rijden en met de  bicycleta's er wel langs kunnen. We hebben nu een traject van 3 km. helemaal zonder verkeer; als dit maar goed komt. In de verte zien we 2 Guardia Civil auto's dwars op de weg geparkeerd staan + nog eens dranghekken. Aangekomen lopen we er toch maar om heen. We horen stemmen, heel veel stemmen en nog even doorlopend zien we onder tenten een grote menigte mensen zitten op banken aan rijen tafels. Ook de Guardia Civil zit in uniform aan tafel. Links van de weg staan mannen bij een grote pan van wel 3 meter doorsnee. Ze wenken ons. Het blijkt dat ze voor het hele dorp ter gelegenheid van een Mariafeest paella hebben gekookt en ons wordt gevraagd of we ook een hapje willen mee-eten. Even later staan we met een afgeladen bord paella met worst, kip en ondefinieerbare vis (ook een soort slakje, maar dat heb ik niet gegeten want ik zag  z'n hoorntjes). Henk krijgt er een biertje bij, ik mineraalwater, weten zij veel.(foto's helaas mislukt)

Daarna fietsen we al snel het oude Valencia binnen via een prachtige toegangspoort. Na wat vraagwerk komen we bij het mooie station. Ik had gehoopt er een I(nformation) aan te treffen maar de I die ik vind geeft alleen treininformatie. Dan maar op goed geluk en gevoel  richting strand. Vlak bij het station zien we direct al verwijzingen naar Platjo's en Elsaler, de richting die wij ook moeten nemen. We scheuren met het verkeer mee Valencia uit. We komen zelfs op een fietspad terecht en even later is er een fietsbrug over het spoor en de snelweg heen, maar zo steil, dat je er alleen lopend overheen kunt. Tot onze verbazing houdt even later aan de andere kant van de brug het fietspad op. We rijden een zandpad op maar daar liggen zeker honderd (gebruikte) condooms; dit lijkt ons niet goed toe. Ook hier is een Spanjaard ons weer behulpzaam en stuurt ons de drukke weg op en verzekert ons dat dat mag met de fiets. Even later is er gelukkig een afslag naar de snelweg zodat we veel verkeer kwijt raken. We fietsen steeds verder door dorpjes maar we vinden geen verwijzing naar een camping. Inmiddels hebben we al weer 3 honden van verschillende grootte achter ons aan gehad. De snelst lopende, een herder, wordt eerst door Henk met de Dogchaser uitgeschakeld, dan is de asbak die wil kuithappen aan de beurt en het kleine witte keffertje, die het nog niet heeft begrepen, wordt daarna ook lam gelegd.

Uiteindelijk vinden we 12 km buiten Valencia een camping, 1 km voor Elsaler, met een vierbaanssnelweg achter onze tent, ongeveer 100 meter verwijderd van de camping. En hier zit ik nu te schrijven; inmiddels mijn 2e biertje naast me op de grond, chipszak leeg, op het jeugdterrein. Het is nu erg rustig, wat zal de nacht ons brengen........

We wandelen nog even over een pad, dat tussen het bamboestruiken door loopt, naar de zee. Het wordt al schemerig, de zon geeft een mooie kleur aan de hemel en we hebben uitzicht op de lichtjes van de haven in de verte. Waarom heb ik nu mijn fototoestel niet bij me. En ding weet ik zeker. Morgen wordt er niet gefietst maar gerelaxed. Dat hebben we toch wel verdiend na onze volbrachte El Cid route. We nemen er terug bij de camping bij de bar nog maar een biertje op.

Terug naar index