9/9/2002   Valencia - camping                  0 km

Eerst de was gedaan, daarna rustig op het tateljeetje ons voorbereid op bezoek Valencia, dat voor morgen gepland staat. Er komt een bepakte fietser aan; alleen. Duitser blijkt later, Frank uit Leipzig. Na onze vriendelijke tegemoetkoming bij het adviseren van een mooi plekje achter ons onder het schaduwnet, begint hij gelijk een verward verhaal over geld gepind, niet gekregen en bij zijn bank wel afgeschereven: Eur 400,-. Tijdens het tent opzetten meldt hij ons alles wat hij doet; is duidelijk lang alleen geweest en heeft behoefte aan een gesprek. Hij gaat nog eens bellen achter zijn geld aan. Even later meldt hij ons: "ze hebben gezegd: "don't worry"; wasz meint dasz"? "Mag dir keine Sorgen". Hij klaart op  Hij gaat ook de was doen, krijgt zeeppoeder van mij, wil daarna eten maken, zijn brander doet het niet. Wij krijgen daarna zijn gastankje, hij mag onze brander lenen. Morgen gaat hij toch naar huis met het vl iegtuig en mag geen gas meenemen.

Wij gaan 's middags nog even naar het strand, gaan natuurlijk ook even in zee, houden het er een uurtje vol en wanneer we weer terug zijn op de camping heeft Frank al een biertje klaar staan. Het wordt erg gemütlich en we nodigen hem uit om salade te komen eten, begeleid met een flesje wijn natuurlijk. We vertellen elkaar over de fietservaringen. Hem is deze reis overkomen wat altijd mijn grote angst is. In Portugal is hij belaagd door 2 heel grote boerderijhonden. Ze stonden voor hem met de tanden bloot. Een paar mensen probeerden de honden terug te roepen maar ze luisterden niet. Hij is hun advies uiteindelijk opgevolgd en is op de fiets gestapt. Het is goed afgelopen, maar hij heeft daarna voor alle zekerheid een groot mes aan de fiets gebonden. Wij hebben hem inmiddels doorgegeven hoe hij aan een dogchaser kan komen.

Wat een heerlijke lummeldag. Was trouwens hoognodig.

Terug naar index