12_13/9/2002   Calafell  

Geslapen als een blok en niks van de treinen vernomen die achter onze tent langs denderen en even toeteren wanneer ze het station passeren. Ook niks van Henk zijn gespook gemerkt en wanneer ik om half negen wakker word en belangstellend informeer naar Henk zijn nacht, wordt mij bijna een schuldgevoel aangepraat dat ik zo lekker heb durven slapen. Henk heeft zich anders vermaakt vannacht; 3 keer moest hij in haastige spoed naar het toilet; daarbij dreef hij in zijn eigen zweet, zodat hij een paar keer een schoon shirt aan moest doen. Koorts en hij moet dus op het selfinflated matje blijven. Ik moet trouwens ook binnen blijven want het onweert en regent.

Ik ruik duidelijk, laat het me maar bij naam noemen, kattenstront. Het valt Henk minder op maar die wil zich daar op dit moment niet druk om maken en wil het woord zelfs niet horen. Ik blijf het ruiken. Wanneer ik later naar buiten ga en de was ophang, zit er een kat een paar meter bij me vandaan een kuiltje in de dennennaalden de graven. Even later zie ik een andere kat onder een caravan poepen. Dit tafereel herhaalt zich regelmatig en wanneer we over de camping lopen moeten we er voor waken dat we niet op keurig bij elkaar geharkte bultjes dennennaalden gaan staan. Het blijkt dat ik dus al bij het tent op zetten heb gedaan vandaar dat het zo stinkt in de voortent omdat ik stront onder mijn van goed profiel voorziene fietsschoenen heb. En dit is nog niet alles. We staan dus heel mooi onder een grote dennenboom de hele dag in de schaduw. Maar waar we ons gisteravond ook niet bewust van waren, is dat helemaal boven in de boom een rustplaats blijkt te zijn voor een of andere drijfsijs. 's Avonds laat horen we hem thuiskomen en het duurt daarna niet lang of hij ontlast zich. We horen het op onze tent flatsen en elke morgen ben ik met spons en water in de weer om het er toch maar zo vers mogelijk weer af te spoelen.

Om 11.00 uur lopen we toch even naar het stadje en dat blijkt veel leuker dan we vermoedden. Een mooie boulevard met palmbomen, terrassen en winkeltjes. We gaan eerst op zoek naar een apotheek voor nieuwe diarreetabletten. Henk heeft inmiddels al getest dat hij niks binnen kan houden, de temperatuur wordt opgenomen, 39,4, hij mag weer in de tent. Ik maak een wandeling van zeker 5 km alleen maar over een mooi betegelde boulevard langs rijen appartementen. Ik vermaak me uitstekend; kijken naar de zee en het strand en de mensen verveelt nooit. 's Avonds maak ik nog een rondje door het stadje langs de winkeltjes en restaurants en over de gezellige boulevard.

De volgende dag besluiten we te blijven. Henk heeft nog niks gegeten en ook drinken verdraagt hij nog niet. We gaan weer even naar de boulevard voor een kopje koffie en thee en kopen brood. Wanneer we weer bij de tent terug komen krijgen van een aardig Spaans stel 2 stoelen en een tafeltje aangeboden. We brengen de rest van de dag door met lezen, maar worden na een poosje gek van de vliegen, die hebben gesloten zich niet alleen aan kattenontlasting te goed te doen, maar ook aan mensenhuid te willen snuffelen. We gaan daarom maar met boek naar de boulevard. Ik probeer even op het strand te zitten maar binnen een kwartier ben ik weer terug met mijn haar, bikini en boek vol met zand. Henk is inmiddels weer koortsvrij en de vegetarische 'rijstfantasie' die ik 's avonds maak, blijft binnen.

Terug naar index