Vrijdag 29 augustus Borja – Calatayud 87,5 km


We zijn niet al te vlot vandaag. Als we levensmiddelen willen halen blijkt dat de winkels pas om half tien open gaan en we moeten eerst proviand inslaan. Het postkantoor is wel open en we halen daar een grote doos en inspecteren de fietstassen, wat echt naar huis kan. Allereerst mijn reservezadel. Ik blijf de rest van de tocht fietsen op mijn racefietsenzadel, want tot nu toe heb ik nog geen problemen. Verder de tateljeetjes, 2 T-shirts, boek, leeszaklantaarntjes, theedoek, en de wintertights. Over dat laatste ben ik een beetje bedenkelijk, maar Henk overtuigt mij. Om half tien gaat het postkantoor een half uur dicht, we doen boodschappen, eten op het terras voor ons hotel bij de bar, daarna weer naar het postkantoor om het verzenden verder af te ronden. Gewicht 3,5 kilo en prijs Eur. 25,-. Maakt me niet uit, hopelijk gaat mijn fiets wat minder of misschien wel helemaal niet meer zwiebelen met minder bepakking.

Inmiddels zitten we achter ons tweede half liter Cerveza bij de bar op de camping aan de snelweg naar Zaragoza, 3 kilometer buiten Calatayud. Het bierglas is zo zwaar, dat ik het met twee handen op moet tillen. Wat een dorst hebben we; geen wonder naar die inspanning van vandaag. Het eerste gedeelte van de tocht, 22 kilometer zijn we alleen maar gestegen. We hadden behoorlijk tegenwind en het werd in de loop van de dag alleen maar erger. Op een gegeven moment waaide het zo erg, dat ik het eng begon te vinden en we zelfs bij dalen bij moesten trappen. Het schoot dus niet op. En ik had moeite mijn fiets in het gareel te houden. Ik kon trouwens wel goed merken dat ik minder bepakking had, maar er werd nog wel gewiebeld.
Het eerste deel van de tocht van vandaag ging door een onherbergzaam ruig gebied, na Tierga fietsten we de bergen in en zouden we volgens het boekje moeten dalen op één heuvel na. Dat waren er dus best wel een paar meer. Maar niet zeuren; het was er zo ontzettend mooi. Het laatste gedeelte ging door een nauwe kloof langs de Río Jalón; schitterend eenzaam weggetje.

We zagen weer gieren, veel fruit en de wind was ons gelukkig zo af en toe even kwijt wanneer we achter een rotswand verdwijnen. Ik was inmiddels aardig aan de lat en Henk zou er ook wel willen zijn. In Calatayud stond gelukkig een verwijzing naar de camping; en bij aankomst blijkt het een eenvoudige schone camping te zijn. We eten voor de eerste keer Paëlla vanuit de campingvriezer in de oven, best lekker.

Terug naar index