Van Madrid naar huis per fiets 2006

Antwoord aan Jan en alleman: wat bezielt ons

Voor het laatst bijgewerkt op 28/01/07

Home
Inleiding
Trajectgegevens

 

09/5 Beekbergen-Calera y Chozas
105 Carrascalejo
11/5 Guadalupe
12/5 Guadalupe
13/5 Deleitosa
14/5 Camping Park Monfraguë
15/5 Cuacos de Yuste
16/5 Navaconcejo
17/5 Hervas
18/5 La Alberca
19/5 Embalsa Guijdelo
20/5 Alba
21/5 Avila
22/5 Segovia
23/5 Segovia
24/5 Cantalego
25/5 Retortillo de Soria
26/5 Soria
27/5 Soria
28/5 Arnedillo
29/5 Olite
30/5 Lumbier
31/5 Isaba
01/6 Pyreneeën - Oloron St.Marie
02/6 Dax
03/6 La boubeyre
04/6 Arres - Bassin Arcachon
05/6 Carcans - Ocean
06/6 Carcans - Ocean
07/6 Carcans - Ocean
08/6 Soulac sur Mer
09/6 St Jean d 'Angely
10/6 Melle
11/6 Airvault
12/6 St Mathurin s Loire
13/6 Lac
14/6 Sees
15/6 Brionne
17/6 Gueures
18/6 Port le Grand Winereux
19/6 St. Jakobskapelle
20/6 Middelburg
21/6 Rotterdam
22/6 Beekbergen - thuis
   
   
 

 

 

 

10 mei 2006 Calera y Chozas - Carrascalejo 66km

We fietsen naar het gisteren gevonden startpunt van de ruta de la Jara en na 100 meter fietsen we er al weer af. Alleen dat weten we dan nog niet. Het donkerbruine vermoeden begint alarm te slaan als wij in het landschap een spoorwegviaduct zien liggen, waar wij zeker niet overheen zijn gefietst. Terug en opnieuw beginnen.

We fietsen over een verhard graffel pad, onder viaducten door een prachtig landschap. Velden met klaprozen, vogels die een taal spreken die ik niet ken, bijeneters, een grote groene hagedis (soort leguaantje) en veel konijntjes. Later zien we op een strandje bij een rivier grote schildpadden liggen te zonnen. In de verte hebben we uitzicht op het berglandschap, dat steeds dichterbij komt. We fietsen zo'n 30 km over het 52 km lange traject, passeren een aantal viaducten en gaan regelmatig door een tunnel. Sommige tunnels zijn verlicht, je dient zelf het licht aan te doen, soms is er geen verlichting en moet de zaklantaarn te voorschijn gehaald worden. De tunnels zijn niet zo lang, meestal zien we in de verte het eindpunt al liggen. Toch fietst het vreemd in zo'n donkere tunnel. Je ziet echt niks; niet de wanden, niet de bodem. Het fietslicht is lang niet voldoende. Elke keer als je uit een tunnel komt is het verrassend hoe het landschap dan weer voor je ligt. Het fijne van fietsen over oude spoorbanen is, dat het bijna niet stijgt of daalt. Hooguit 1 à 2 % want die oude stoomlocomotieven hadden nog niet zoveel kracht. We passeren een aantal vervallen stationnetjes, waar eigenlijk best weer iets leuks van zou zijn te maken. Alleen ze liggen in een erg verlaten gebied, dus laat ik mijn fantasieën maar weer varen; een camping daar te beginnen voor fietsers en wandelaars zal niet rendabel zijn. Bij station Campillo-Sevilleja verlaten we de spoorbaan en beginnen aan onze eerste klim over een erg rustig weggetje. Hooguit 2 auto's komen we tegen.
We komen in El Campillo, een stil vriendelijk dorpje, halen wat lunchspulletjes en dan blijkt dat ik nog wennen moet aan het simpele leven zonder confort zoals bijvoorbeeld een broodplank. Ik snijd het stokbrood op mijn been, maar zaag iets te ver door. Bloed! De zon droogt het al snel op. Nu ik tijdens het typen even op mijn been kijk of er nog iets van te zien is, ontdek ik vaag een lidteken, waar het sneetje heeft gezeten. Heel vaag hoor.

Zeg Jan, dit zijn nou van die kleine dingetjes, die horen bij de fietsvakantie. Het simpele, niks geen overbodige luxe die het leven (wat men denkt) aangenaam maken. Juist dat misschien in jouw ogen, behelpen, maakt het tot iets bijzonders. Je leeft zo simpel, bent bezig: met waar slaap ik, waar vind ik eten, waar gaan we langs, en 'er zijn toch niet al te hoge bulten vandaag he?' De onderste trede van de Piramide van Maslow en meer willen we even niet. Niks geen behoefte om een treedje hoger te klimmen, al kom je er tijdens de reis wel mee in aanraking en sluit je het niet uit. Niks is in deze tocht vanzelfsprekend en misschien is dat een van de dingen die we zoeken.

We fietsen nu verder volgens het traject beschreven in het fietsboek: "Fietsvakanties in Zuid- en Midden-Spanje" van Raúl González, traject Toledo-Extremadura. De weg blijft rustig, de omgeving is ruig en gestoffeerd met een soort eiken, aardbeienboompjes en overal bermbloemen. Voor ons onbekende vogels laten mij mopperen, dat ik het vogelboekje niet meegenomen heb. Daarentegen wel de verrekijker, dus dan maar niet weten hoe ze heten, maar gewoon genieten van wat we zien.

We komen in Carrascalejo een onbeduidend lief plaatsje en bij bar Mateos vragen wij om onderdak en slapen zeer eenvoudig maar schoon appartement naast de bar: Casa de la señora Felisa. het bed zakt ietsjes door, maar dat is niet zo erg als je moe bent en de sfeer is erg Spaans en gemoedelijk. Eten kunnen we ook bij de bar, we laten iets klaarmaken wat Mateos goed dunkt. Heerlijk. We wandelen daarna nog even en zien dat de schaapherder erg met zijn tijd is meegegaan als hij met de kudde het dorpje binnen komt. Hij hoedt zijn schaapjes vanuit de auto.