Van Madrid naar huis per fiets 2006

Antwoord aan Jan en alleman: wat bezielt ons

Voor het laatst bijgewerkt op 29-01-2007

Vrijdag 19 mei La Alberca - Guijdelo de Avila 64,5 km

We hebben goed kunnen merken, dat we op 1100 mtr. hoogte zitten; het was koud vannacht en we zijn daarom wat langer blijven liggen. Eerst gaan we terug naar La Alberca om inkopen te doen. We ontbijten op het op dit tijdstip nog niet door toeristen bezochte Plaza Major. De beloning op de lange klim van gisteren volgt al snel; 17 km dalen! En door een prachtige omgeving. Soms mooi zicht in de diepe dalen en constant zicht op de besneeuwde toppen van de Sierra de Gredos in de verte voor ons en net als gisteren, maar nu aan onze linkerhand de sneeuw op de Sierra de Peña de Francia. We stoppen even in het bergdorpje Mogarraz. Het dorpje is nog niet door toeristen ontdekt en erg puur. Het is in de oorspronkelijke staat. Boven deuren en ramen staan tekens in de kozijnen gegraveerd. Heel bijzonder.Een oud mannetje kijkt belangstellend naar mijn fiets en vraagt mij dan: "Zit daar ook een motor aan?" "Ik ben de motor", is mijn antwoord. We dalen verder naar Santibanez en daarna mogen we voornamelijk klimmen over mooie golvende boerenweggetjes met wat wijnbouw, en hier en daar varkentjes tussen de grote morenen. Het is nogal vermoeiend. We passeren een kruispunt bij Los Santos,waar we al eens eerder zijn geweest op onze fietstocht over de Via de la Plata. Er wordt daar graniet gewonnen en er is een park aangelegd met allerlei granieten kunstobjecten.

Daarna wordt de weg gelukkig wat vlakker en fietsen we door weilanden met koeien. Het laatste stukje van Guijdelo naar de camping, zo'n 2 km, daalt bedenkelijk steil naar het meer waaraan de camping ligt. Hier moeten we morgen ook weer uit, is onze gedachte.

We hebben geen eten of drinken. Onderweg was er geen gelegenheid; ja in Guijdelo maar op het tijdstip dat wij daar waren, waren de winkels gesloten.
Gelukkig heeft de camping een restaurant, waar we heerlijk eten en erg goedkoop. We treffen daar een man die de omgeving goed kent en bevestigt dat we over het weggetje langs het meer kunnen fietsen en er daarna een zandweg moet zijn, zodat we niet over de Ruta Nationale hoeven. En zien we wel hoe we morgen aan eten moeten komen.

Eigenlijk vind ik het best leuk, dat terugblikken. Op de tocht, hoe het gevoeld heeft; ik beleef het weer opnieuw. Ik zie ons nog zitten op een richel van een half ingestort schuurtje tussen de middag een bocadilla te eten. De plek waar ik de bloem gefotografeerd heb en het zicht op de sneeuw. Het gevoel van voldaanheid, het als nietig poppetje aanwezig te zijn in die overweldigende natuur, maar ook de vrees, wat gaat er nog komen; moeten we weer klimmen. In dit stukje tekst zit het gevoel van voldoening én uitdaging. Is dit misschien een antwoord op jouw vraag, waarom we dit doen? Zoeken we dit? Ik denk het wel Jan. En daarna komt toch ook wel weer de prestatie. Maar ik wil dat toch anders noemen: tevreden dat we het weer gedaan hebben, dankbaar dat we dit kunnen. Ik denk niet echt in de term van prestatie.