Van Madrid naar huis per fiets 2006

Antwoord aan Jan en alleman: wat bezielt ons

Voor het laatst bijgewerkt op 29-01-2007

Home
Inleiding
Trajectgegevens

 

09/5 Beekbergen-Calera y Chozas
105 Carrascalejo
11/5 Guadalupe
12/5 Guadalupe
13/5 Deleitosa
14/5 Camping Park Monfraguë
15/5 Cuacos de Yuste
16/5 Navaconcejo
17/5 Hervas
18/5 La Alberca
19/5 Embalsa Guijdelo
20/5 Alba
21/5 Avila
22/5 Segovia
23/5 Segovia
24/5 Cantalego
25/5 Retortillo de Soria
26/5 Soria
27/5 Soria
28/5 Arnedillo
29/5 Olite
30/5 Lumbier
31/5 Isaba
01/6 Pyreneeën - Oloron St.Marie
02/6 Dax
03/6 La boubeyre
04/6 Arres - Bassin Arcachon
05/6 Carcans - Ocean
06/6 Carcans - Ocean
07/6 Carcans - Ocean
08/6 Soulac sur Mer
09/6 St Jean d 'Angely
10/6 Melle
11/6 Airvault
12/6 St Mathurin s Loire
13/6 Lac
14/6 Sees
15/6 Brionne
17/6 Gueures
18/6 Port le Grand Winereux
19/6 St. Jakobskapelle
20/6 Middelburg
21/6 Rotterdam
22/6 Beekbergen - thuis
   
   
 

 

 

 

Vrijdag 26 mei 2006 Retortilla de Soria - Soria 76 km

De torenklok 'hamert' ons om zeven uur het bed uit. Wat een blikken geluid geeft die klok. Maar wel zo luid, dat we hem in ons onderbewustzijn 's nachts wel horen. Dan is het makkelijk dat je op het volle uur nog een keer in de gelegenheid wordt gesteld om te tellen hoe laat het is. Alleen als je denkt dat het één uur is, en je wacht op de 2e één uur aankondiging en hij komt niet, dan weet je dat het een half uursslag was maar niet tussen welke volle uren. Hè,hè.

Wat is er aan ontbijt? Ik rommel eens in de fietstassen en kom niet verder dan een pak instant spaghetti met saus. Om half acht zitten we dus aan de spaghetti, wat bij Henk lichtelijk weerstand oproept maar we moeten toch wat koolhydraten nuttigen voor we weer op de fiets stappen. Ik waarschuw dan ook: "zuinig met deze energie, want voorlopig komen we niet in de bewoonde wereld; pas na zo'n 30 km.
De aardige mevrouw staat al in de hal te wachten als wij naar beneden komen met onze fietstassen. Ze begint al direct weer intensief te praten en we si-en en knikken vriendelijk. Henk gaat afrekenen. Royaal als hij is, geeft hij een Euro fooi; € 12 dus. De mevrouw valt even stil en kijkt in haar hand. Ze schudt haar hoofd en zegt 2 x € 11. We proberen niet al te verschrikt te kijken en graaien op alle mogelijke plaatsen in tassen, jaszakken en verborgen hoekjes in de portemonnee en scharrelen toch nog wat muntgeld bij elkaar en komen tot precies €22. Geen fooi dus. De mevrouw blijft maar tetteren en ik hoor iets over huevos, maar Henk begrijpt haar Spaans niet. We vertrekken, haar nog gebarend achterlatend en fietsen het stadje uit richting ... Ja, welke richting. "Henk, moeten we niet op de kaart kijken ..", probeer ik enigszins ongerust, vooral ook omdat we direct al behoorlijk klimmen. Hijgend blijven we even later staan. "Dit gaat niet goed Henk, het wegnummer klopt niet". Nu zijn we 's morgens niet altijd op ons vriendelijkst en ik kan de opmerking "verspilde energie" niet inslikken, wat weer tot nog meer verspilling leidt; .... goed; we gaan verder of liever gezegd, suizen we terug, naar daar waar we gestart zijn en kiezen na de kaart te hebben bestudeerd, de weg zonder nummeraanduiding, Wel de plaatsnaam Requerda, maar die vinden we niet op de kaart(nu wel trouwens) nieuw asfalt en richting noorden. Wat een mooi ruig landschap. Arme grond, er wordt niks verbouwd, hooguit schapen of geiten zullen er wat te eten kunnen vinden. Een beetje maanlandschap. We passeren wegwerkers, en staan even later op een kruispunt van wegen. Keuze rechtdoor of rechtsaf. M'n richtinggevoel en ook de kaart zegt rechtsaf, maar voor alle zekerheid fietst Henk terug naar de vijf wegwerkers en vraagt de weg richting Berlanga. Vier van de vijf mannen weten het te vertellen maar wel alle vier tegelijk. Armen maaien de goede richting uit. En dat is voor Henk nog het beste aanknopingspunt. Als de mannen uitgepraat zijn, begint de vijfde. Hij legt ook nog eens haarfijn uit, welke richting we moeten volgen en Henk begrijpt nu dat we steeds rechtdoor moeten fietsen en zijwegen negeren. We zijn trouwens al weer gestaag geklommen naar 1300 mtr. Na de geadviseerde afslag blijven we een beetje op dezelfde hoogte en staan er nu bij kruisingen verwijzingsborden naar Berlanga de Duero. Die plaatsnaam doet ons watertanden. Ten eerste: we zijn er op onze El Cid tocht doorgefiets van oost naar west; nu passeren we Berlanga van zuid naar noord, maar ik weet nog precies waar de bakker is, de flappentap én heel belangrijk: lekkere koffie op het pleintje met winkels rondom. Ten tweede: we fietsen nu op een hoogvlakte en Berlanga ligt aan een rivier, dus we gaan dalen. Die vooruitzichten geven ons vleugels vooral wanneer de kilometerslange daling zich inzet en wij amper meer hoeven te trappen.
Berlanga is een heel aardig stadje met oude huizen, waarvan de arcades ondersteund worden door houten pilaren. Verder staat er midden in het stadje een oude kloosterkerk Colegiata. Boven de stad torent een oude moorse kasteelruïne. Wij hebben vandaag het meeste oog voor alle genoemde benodigdheden, waarmee wij onze reis weer zonder 'krapte' kunnen voortzetten. We strijken na de 'muur' te hebben bezocht, neer op het nog steeds bestaande terras en genieten van de koffie.
Ik zie een paar bepakte fietsers het plein op fietsen. "Kijk Henk ongetwijfeld Hollanders". "Hallo", roep ik, maar ze horen mij niet want hun oog speurren naar de supermercado.
Ik loop naar ze toe. "Hallo", zeg ik nog een keertje "de El Cid route?" De man kijkt me aan en zegt ineens: "Ben jij Henny?" "Ja, dat ben ik".
Hij loopt op me af en pakt me bij de bovenarmen en schudt me bijna heen en weer. "Zwaantje, het is Henny". Het blijkt dat ik hen tijdens de fiets en wandelbeurs afgelopen jaar zo enthousiast gemaakt heb, dat zij nu een groot gedeelte van de route aan het fietsen zijn. En het mooiste is, dat ze het verhaal op mijn site uitgeprint meegenomen hebben. Het geeft Zwaantje onderweg een steuntje in de rug en ze vinden het erg leuk de plekjes te herkennen, die ik opgeschreven heb. We drinken nog een paar koppen koffie met Hans en Zwaantje en raken bijna niet uitgepraat over de belevenissen onderweg. Maar we moeten voort, elk weer onze eigen weg. Maar deze bijzondere ontmoeting was voor mij toch ook weer een van de hoogtepunten van de reis.

Want Jan, voor het schrijven van mijn toch wel eens wat persoonlijke verhalen op de site, kun je ook zeggen: wat bezielt je. Kijk, naast mijn opnieuw beleven van de tocht door het op te schrijven, wil ik het delen. Ik krijg dan ook best wel reacties en vragen, maar dan zo'n ontmoeting, zo'n enthousiasme en toch ook door mijn verhaal op de site en Fietsen in Spanje-propaganda op de Beurs, dat geeft mij grote voldoening en motivatie om hier op de site mee door te gaan.

Net buiten Berlanga zien we nog een erg mooie Ermita. Hij moet erg mooi zijn van binnen, maar is helaas gesloten.
Even later steken we de Duero over en fietsen door een glooiend gebied met rode aarde, groene akkers en zo af en toe wat bosjes. Ook weer kleine dorpjes met mooie Romaanse kerken en de bermen worden weer gesierd met papavers en margrietjes. Vlak voor Soria is er een afslag naar rechts naar de N111. Daar tegenover ligt een weggetje dat direct naar de camping gaat.

Wij hebben bedacht, dat de vrouw in Retortilla ons mogelijk een ontbijt aan wilde bieden. Met huevos = eieren. Maar we weten dan weer niet of dat bij de prijs in zat. Ook vandaag zeggen we weer net als zo vaak: wat een dag.