Van Madrid naar huis per fiets 2006

Antwoord aan Jan en alleman: wat bezielt ons

Voor het laatst bijgewerkt op 26-01-2007

Home
Inleiding
Trajectgegevens

 

09/5 Beekbergen-Calera y Chozas
105 Carrascalejo
11/5 Guadalupe
12/5 Guadalupe
13/5 Deleitosa
14/5 Camping Park Monfraguë
15/5 Cuacos de Yuste
16/5 Navaconcejo
17/5 Hervas
18/5 La Alberca
19/5 Embalsa Guijdelo
20/5 Alba
21/5 Avila
22/5 Segovia
23/5 Segovia
24/5 Cantalego
25/5 Retortillo de Soria
26/5 Soria
27/5 Soria
28/5 Arnedillo
29/5 Olite
30/5 Lumbier
31/5 Isaba
01/6 Pyreneeën - Oloron St.Marie
02/6 Dax
03/6 La boubeyre
04/6 Arres - Bassin Arcachon
05/6 Carcans - Ocean
06/6 Carcans - Ocean
07/6 Carcans - Ocean
08/6 Soulac sur Mer
09/6 St Jean d 'Angely
10/6 Melle
11/6 Airvault
12/6 St Mathurin s Loire
13/6 Lac
14/6 Sees
15/6 Brionne
17/6 Gueures
18/6 Port le Grand Winereux
19/6 St. Jakobskapelle
20/6 Middelburg
21/6 Rotterdam
22/6 Beekbergen - thuis
   
   
 

 

 

 

Van Boulogne sur Mer naar Beekbergen

Maandag 19 juni 2006 Wimereux - St Jakobskapelle 120 km

We stappen over op de LF1 een bewegwijzerde route van Boulogne naar Den Helder. We rijden nogal eens verkeerd omdat er hier en daar bordjes ontbreken. Soms hebben we de indruk dat het met opzet is gedaan. We hebben het dik voor de wind en dat is me een genot. In het eerste gedeelte komen nog wat oneffenheden voor, toch weer op de pedalen, maar we weten, dat het steeds vlakker zal worden.

Ik ga geen reisverslag geven van dit gedeelte. We willen opschieten, we moeten opschieten als ik de 23ste thuis wil zijn. In Belgie gaan we een heel eind langs een recht kanaal. Daar gaan we als een speer; 30 km per uur en inmiddels helemaal vlak. Maar waar is de camping! We vragen het aan een jongetje die ons het in lief Vlaams het goed uitlegt. We zien de camping en Henk wil inmiddels liefst dwars door de weilanden over sloten, zo dichtbij is het, maar toch moeten we nog een heel eind omfietsen. We komen bij een grote boerderij en aan de achterkant is een deel verbouwd tot bar. We worden heel hartelijk ontvangen en wel vijf keer welkom geheten. Er staan veel stacaravans, het ziet er ook niet zo heel verzorgd uit maar de hartelijkheid maakt veel goed. Er wordt met ons meegedacht over een plaatsje uit de harde wind. Als we naar het toiletgedeelte willen moeten we steeds eerst de kippen aan de kant schuiven. Zij weten dat het daarbinnen warm is. 's Avonds is een zaklantaarn bittere noodzaak. Ten eerste omdat er geen licht op de camping is en ten tweede om niet in de stront te stappen van een of ander dier dat daar vrij rond scharrelt. Leuke camping voor één nacht.

Dinsdag 20 juni 2007 St Jakobskapelle - Middelburg 118 km

Met zij en rugwind vervolgen we de route richting Nederland. We willen over Brugge en houden er rekening mee, dat we daar wat tijd kwijt zullen zijn. Het komt echter niet zover. De routeborden leiden ons richting kust voordat we er erg in hebben en zo komen we aan de Belgische kust terecht. Maakt ons niet uit als we maar kunnen blazen. Zo af en toe gaan we over een boulevard, ook in Oostende en daarna langs het havengebied. Daar was een klein obstakel. De brug was omhoog, er lag een erg grote boot in een soort sluis en wij moesten een eind omfietsen om over het water te komen. Maar ook dat komt goed en voor we het weten, rijden we Nederland in en gaan bij Breskens over met de pont naar Vlissingen. We trappen door naar Middelburg naar de stadscamping. Ook daar weer een veldje met fietsers, en na wat geklept te hebben, gaan we lopend naar de stad. We eten heerlijk buiten aan het marktplein. Mooie stad Middelburg, zouden eens terug moeten gaan. Maar nu moeten wij voort.

Woensdag 21 juni 2007 Middelburg - Rotterdam 133 km

Het regent. We pakken nat in en fietsen in regenkleding richting Breedzand over leuke weggetjes en daarna de dijk op naar Neeltje Jans. We komen een klas schoolkinderen tegen zwoegend tegen de wind in. Wij vliegen. Daarna Schouwen-Duiveland over. Ik heb het koud. Ik wil iets warms eten en even opwarmen. Aha, een restaurant met speeltuin. We rijden de fietsen het terras op en parkeren tegen een tafeltje. Gelijk gaat de deur open. Een Hollandse grote mond begint tegen mij te bekken. Of ik denk dat hier alles kan. Dat ik niet moet denken dat het hier randstad is. Of we onmiddellijk de fietsen van het terras willen verwijderen. Henk vraagt: "Verwacht u dan gasten?" Ik ben veel te verbouwereerd en heb bijna tranen in mijn ogen. Zo, weer thuis, denk ik; we zijn weer in Nederland. Lekker assertief met z'n allen. Het liefst zou ik zo weer weg gaan, maar ik wil zo graag even opwarmen. "Mogen we wel binnen komen!" Dat mag wel en ook wel met natte kleren. We parkeren de fiets tegen een hek aan de overkant, waarachter de speeltuin ligt. De eigenaar voelt toch dat hij iets verkeerds gezegd heeft en verontschuldigt zich dat het zo vaak voor komt, dat de mensen de fietsen meeslepen op het terras, terwijl daar meer klanten zitten en het veel te krap is. Hij herstelt zich door aan te bieden onze kleding in de droger te doen. Nu blijf ik dwars, hij krijgt mijn kleren niet. Hij komt met een kopje koffie voor ons om het goed te maken. Daarna een uitsmijter en we kunnen er weer tegen. We hoppen naar Voorne, alweer over een dijk, steken het eiland over, en gaan nu via een brug naar het Botlekgebied-Rozenburg. Heel apart, grote zeeschepen, gigantische tanks, pijpleidingen, rookpluimen en drukke wegen. We rijden door Rozenburg en pakken daarna weer een pont naar Maassluis. Hier verlaten we de LF 1, deze gaat linksaf, wij gaan naar rechts. Het lijkt vrij simpel, gewoon de Nieuwe waterweg volgen en je komt in Rotterdam. Het enige probleem is, dat het al laat is en dat we zo langzamerhand moeten nadenken over een overnachtingsplek. In Rotterdam moet een stadscamping zijn. Onderweg zien we een VVV, maar Rotterdam ligt niet in hun gebied. Wel zoeken ze het telefoonnummer op van de camping. We hebben helemaal geen wegenkaart bij ons. Alleen een overzichtskaartje met landelijke fietsroutes. We volgen een poosje de LF 2, deze moet in Rotterdam uitkomen. De afstand valt ons vies tegen. We hebben ruim 100 km op de teller staan als we aan de rand van Rotterdam staan. Nu maar hopen dat we een bordje camping zien. Op een gegeven moment zijn we in het hart van de stad, maar nergens een verwijzing. Volgens mij moet hij aan de noordkant zijn. We gaan richting Alexander. De stemming is niet feestelijk, zoiets van: 'we zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal'. Het dreigt naar een verwijtende sfeer te gaan, maar houden ons redelijk in. Ik ga bellen naar de camping. Contact heb ik wel maar ik versta totaal niet wat er gezegd wordt. Het verkeer raast langs ons heen. Een fietser; de man stopt. "Kan ik jullie helpen?" Hij blijkt ook vakantiefietser te zijn en is net terug van een tocht samen met zijn vriendin over Kreta. Als hij hoort dat wij naar de camping willen, krijgen wij te horen dat het nog een heel eind is. Wel zo'n 10 km. Maar hij heeft een alternatief. De jeugdherberg en die is vlakbij. Hij fietst voor ons uit en brengt ons tot de deur. Henk gaat naar binnen, om te vernemen dat er nog net 2 plaatsen zijn, 1 op de mannenslaapzaal van 8 personen en 1 op de vrouwen van 6 personen. Er zit wat alternatieve jeugd binnen, en wij voelen ons er niet zo erg tot aangetrokken. Maar onze begeleider heeft nog een alternatief. "Jullie mogen als jullie dat willen, best bij mij thuis slapen, mijn vriendin zal daar niks op tegen hebben". Hij belt en het antwoord is "gezellig"en wij fietsen daarna weer door de stad richting zuid. We moeten nog een grote hindernis nemen; onder de Maas door. We moeten met de bepakte fietsen op een vrij steile roltrap naar beneden. We kijken eerst af hoe de anderen dat doen en gelukkig neemt onze begeleider mijn fiets van mij over.
Niet veel later maken we kennis. We zijn te gast bij Hans en Leanne. We stinken; hebben de hele dag gefietst in de regenjas. De tent leggen we uit in de tuin, de natte spullen hangen we uit in de schuur en daarna gaan we snel onder de douche. En we hebben vannacht een echt bed. Als we beneden komen wordt er al druk gekookt en worden we verrast met een grieks borreltje en daarna worden we heerlijk verwend met een uitgebreide maaltijd. Wat een hartelijkheid, wat geweldig. We hebben elkaar natuurlijk veel te vertellen als fietsvakantieliefhebbers.

Daarna wordt de kaart van Nederland op de tafel gelegd en bekijken we waar we morgen langs gaan. Hans zal ons morgen op de route zetten.

Donderdag 22 juni Rotterdam - Beekbergen 146 km

We gaan vroeg op stap. Hans en Leanne moeten ook vroeg de deur uit en wij hebben een lange reis te gaan. We hoeven gelukkig niet weer onder de Maas door; Hans weet een alternatief. In Noord Rotterdam nemen we afscheid, nadat hij ons instructies heeft gegeven hoe te fietsen.We volgen constant de Lek, het eerste deel over een fietspad zonder ander verkeer, later over rustige weggetjes; een prachtige tocht. Na Vianen volgen we opnieuw het water. Ik zit te zeuren, dat ik een gebakken vis wil, maar waar haal je die. Het zijn alleen maar kleine dorpjes die we passeren. We nemen de afslag Veenendaal, steken de Lek over en fietsen Amerongen binnen. We zoeken naar een supermarkt en komen zo op een klein plein waar markt is. Er staan maar een paar kramen en één daarvan is een viskraam. Na het lekkerbekje nemen we ook nog een haring.
Ik heb nog geen weerpraatje gehouden, maar we hebben het dus weer lekker voor de wind, alleen het is koud. Ook nu weer langebroek en dik aangekleed. In Veenendaal houden we een tussenstop bij Rein Veenendaal, onze fietsspecialist. We worden hartelijk ontvangen met koffie zoals altijd en Wim Veenendaal luistert belangstellend naar ons verhaal over de velgen en ziet inderdaad ook op mijn velg hetzelfde probleem. Er hoeft helemaal niet over gedebatteerd te worden. Wim zorgt dat er nieuwe geregeld worden, het is een fabrieksfout. Prima service; fijne zaak. De laatste ruk naar huis is redelijk bekend terrein. De Veluwe komt steeds dichter bij. In Otterlo gaan we via het Park de Hoge Veluwe naar uitgang Hoenderloo. We stoppen even bij het Bezoekerscentrum, de lokatie waar ik als Publieksmedewerker werk. Niet ver van de uitgang staat een roedel herten me te verwelkomen; ze is er weer.

Nog 8 kilometer en we zijn thuis. De laatste ruk gaat over de Berg en Dal weg. Pukkeltjes zijn het. We vliegen, hebben vleugels. Eén dag voor mijn verjaardag zijn we thuis.

Elke keer is het vreemd weer thuis te komen. De tuin ziet er anders uit, groen en verwilderd. We hebben een groot stuk lente gemist. Het is voorbij, afgelopen. Ik weet nooit wat ik met dat gevoel moet. Toch vinden we bijna 7 weken wel lang. We raakten verzadigd. Maar we zijn wel blij dat we het gedaan hebben. En nu maar proberen het gewone leven weer op te pakken.