2008 Madrid - Portugal - Douro-Duero - Madrid

Madrid - El Escorial - -Guijuelo - La Alberca - Ciudad Rodrigo - Portugal: langs de Douro Barco de Alva -

Miranda de Douro - terug in Spanje: Zamora - Tordesillas - Aranda de Duero - Soria - Madrid

 

Voor het laatst bijgewerkt op 03/01/2009

Home
Inleiding en Trajectgegevens

 

28/6 Beekbergen-El Escorial
29/6 El Escorial
30/6 ElEscorial-Navaluenga
01/7 Navaluenga-Hoyos
02/7 Hoyos-Guijuelo
03/7 Guijuelo-San Miguel
04-7 San Miguel-Ciudad Rodrigo
05/7 Ciudad Rodrigo
06/7 CiudadRodrigo-Barca de Alva
07/7 Barca de Alva-Mogadouro
08/7 Mogadoura-Miranda de Douro
09/7 Miranda de Douro
10/7 Miranda de Douro-Zamora
11/7 Zamora-Tordesillas
12/7 Tordesillas
13/7 Tordesillas-Penafiel
14/7 Penafiel-Aranda de Duero
15/7 Aranda de Duero
16/7 Aranda de Duero
17/7 Aranda-Ucero
18/7 Ucero
19/7 Ucero-Quintanar
20/7 Quuintanar-Vinuesa
21/7 Vinuesa-Soria
22/7 Soria-Retortilla
23/7 Retortilla-Atienza
24/7 Atienza-Siguenza
25/7 Siguenza-Jadraque
26/7 Jadraque-Madrid
27/7 Madrid-Beekbergen
   
   
   
   
   
   
 

 

 

 

Zondag 2 juli Tordesillas -Penafiel 109 km

Zo'n 5 km buiten Tordesillas doemt midden in het boerenlandschap een groot gebouw op. We staan voor "hermita de Pêna". Voorde kerk staan 5 sportieve vrouwen, die vanuit Tordesillas hier naar toe gesnelwandeld zijn. Eén van hen nodigt ons uit naar binnen te gaan, ze vertelt waar het lichtknopje zit en vraagt of we de deur weer op het haakje willen doen als we weg gaan. De grote kerk is heel eenvoudig ingericht maar een hoogtepunt is het prachtige beeld, dat waarschijnlijk 1x per jaar op stap gaat tijdens een processie. Indrukwekkend!
We fietsen vrij vlak verder door een lieve omgeving, wijnstruiken en allerlei soorten gewassen, maar met tegenwind! Ongehoord. In Tuleda de Duero doen we een volkse hostal/bar aan waar de buurt in en uit loopt voor een drankje of hapje.
Wij bestellen patatas oilo en de barman zegt dat 1 portie beslist genoeg is voor 2 personen. Heerlijk, aardappels in knoflook met koffie. We worden daarna door een goedwillende maar verkeerd denkende Spanjaard prompt de verkeerde kant op en na de kaart bestudeerd te hebben, zit er niks anders op dan terug te fietsen. Wel eventjes voor de wind dus. Maar nu krijgen we nog wel een snuifje mee van het mooie plaatsje Tuleda en we steken de Duero over. Waar we niet op gerekend hadden is dat er aan deze kant beste bulten liggen en we zien een paar keer 13% op de teller verschijnen. We fietsen door mooie oude dorpjes en door gele afgeschoren graanvelden, wat een goud, met daarboven een blauwe lucht met wat witte wolkjes. Het is weer koud en tot 1 uur fietsen we met de jas aan.

Het is trouwens ietsjes verder dan we geschat hadden, we dachten 80 en komen uit boven de 100 km. De omgeving verandert. Het wordt bergachtiger met steeds meer wijnvelden en bodegas. In Valbuena zien we een kolosale Romaanse kerk die erg oud moet zijn. Er zitten bijna geen ramen in en aan de buitenkant zeer groffe steunberen. Zwaluwen hebben in de poreuze stenen holen gemaakt. Jammergenoeg is de kerk gesloten.
Niet ver voor Penafiel is er een fietspad en op dat fietspad, krijg ik een lekke band. Henk haalt er een heel gemeen klein scherp pinnetje uit. Over een oude romaanse brug fietsen we weer de Duero over langs Penafiel, want de camping ligt aan de andere kant. Een kneuterige camping met alleen maar Spaanse families en één Nederlands gezin. Zij vertellen ons dat ze hier gisteren de hele dag noodweer hebben gehad met dikke hagelbuien. Van de jonge campingbaas krijgen we een campingsetje om bij de tent te kunnen zitten.

We wandelen nog even het terrein af het boerenland in en hebben prachtig zicht op de grote burcht op een rots boven de stad. het lijkt op een gestrand schip (200 mtr. lang, 20 mtr. breed). Het ligt prachtig in de zon en wij gaan terug om het fototoestel te halen. We willen daarna iets gaan eten in de stad en nemen gelijk de fietsen mee. Als ik sta te fotograferen, begint Henk ineens hevig te zweten. Het druipt van zijn gezicht af. Ik vraag Henk: "ga je flauw vallen, of kan ik nog even een foto maken?" Henk denkt dat hij wel op de been blijft en dat hij gewoon honger heeft. We fietsen daarna naar het stadje en komen uit op een plein dat uit een grote zandvlakte bestaan, omringd door bouwvallige huizen met houten balkons, erkers en versieringen. Het lijkt op een decor uit een film. In augustus worden hier stierengevechten gehouden. We besluiten hier morgenvroeg nog wat foto's te nemen. Nu eerst eten. We fietsen en wandelen door nauwe straatjes, er zijn veel mensen op de been, veel bars, maar nergens een restaurant dat open is. We gaan terug naar de camping en eten daar heerlijk in het restaurant. Vis, door de moeder van de campingbaas bereidt.