2008 Madrid - Portugal - Douro-Duero - Madrid

Madrid - El Escorial - -Guijuelo - La Alberca - Ciudad Rodrigo - Portugal: langs de Douro Barco de Alva -

Miranda de Douro - terug in Spanje: Zamora - Tordesillas - Aranda de Duero - Soria - Madrid

 

Voor het laatst bijgewerkt op 03/01/2009>

Home
Inleiding en Trajectgegevens

 

28/6 Beekbergen-El Escorial
29/6 El Escorial
30/6 ElEscorial-Navaluenga
01/7 Navaluenga-Hoyos
02/7 Hoyos-Guijuelo
03/7 Guijuelo-San Miguel
04-7 San Miguel-Ciudad Rodrigo
05/7 Ciudad Rodrigo
06/7 CiudadRodrigo-Barca de Alva
07/7 Barca de Alva-Mogadouro
08/7 Mogadoura-Miranda de Douro
09/7 Miranda de Douro
10/7 Miranda de Douro-Zamora
11/7 Zamora-Tordesillas
12/7 Tordesillas
13/7 Tordesillas-Penafiel
14/7 Penafiel-Aranda de Duero
15/7 Aranda de Duero
16/7 Aranda de Duero
17/7 Aranda-Ucero
18/7 Ucero
19/7 Ucero-Quintanar
20/7 Quuintanar-Vinuesa
21/7 Vinuesa-Soria
22/7 Soria-Retortilla
23/7 Retortilla-Atienza
24/7 Atienza-Siguenza
25/7 Siguenza-Jadraque
26/7 Jadraque-Madrid
27/7 Madrid-Beekbergen
   
   
   
   
   
   
 

 

 

 

Zondag 20 juli Quintanar - Vinuesa 37 km

We staan laat op. Het sliep zo lekker met dat ruisende riviertje voor de tent. Als ik terug kom uit de wasruimte heeft Henk al het e.e.a. meegemaakt. Toen hij zijn fietsschoen aan wilde trekken, bleek er iets in te zitten. Zou Henny wel weer iets ingestopt hebben, was zijn eerste gedachte. Henk stak zijn hand er in voelde iets rubberachtigs en trok toen een pad aan zijn poot naar buiten. Huuuuuehh, schijnt Henk gezegd te hebben. We hoeven vandaag niet ver te fietsen en de paar klimmetjes stellen niet veel voor. In het plaatsje Duruelo zien we voor het eerst het bord Duero. Een man vertelt ons dat het stroompje dat we zien inderdaad de Duero is, die een paar kilometer verderop in de bergen ontspringt. We fietsen langs een mooie rustige weg en naast ons stroomt jong, fris en speels de Duero met ons mee. Naar Vinuesa toe fietsen we een stukje langs een stuwmeer en in het dorpje vinden we een Informatie. Ik ben daar een poosje mijn fietssleutel kwijt, maar vind hem later binnen terug onder papieren. Oef.

De grote camping met naald- en eikenbomen is behoorlijk vol,maar we vinden toch een leuk plekje dicht bij het zwembad. Het sanitair is erg schoon en dat maakt dat je je snel thuis voelt. We gaan even zwemmen en eigenlijk zijn we best moe. Misschien komt dat door Raul onze Spaanse vriend. Ik heb hem gebeld en zijn enthousiasme over ons vervolg van de tocht houdt ons bezig. Waar hij ons heen wil laten fietsen ligt nog in het verschiet, dus we hebben nog bedenktijd. Onthoud de naam Tiermes maar, komt nog uitgebreid aan de orde.
Nu zitten we op het terras van de camping een onweersbui af te wachten. Henk heeft de tent voor alle zekerheid goed afgespannen met een paar extra lijnen want het gerommel en de dreigende lucht beloven niet veel goeds. Het wordt koud, ik heb ijskoude voeten en even later kletteren dikke halgestenen als grote knikkers over de camping. Het gaat steeds harder hagelen en regenen en het dondert en knettert. Het water stroomt over de camping. Als de bui voorbij is blijkt dat we toch wat water hebben binnen gekregen en de tent zit onder de modder door het opspattende natte zand. Wij gaan eerst maar eens wandelen, wat ruikt het buiten heerlijk fris. Daarna gaan we eten in het restaurant, waar je heerlijk kunt eten. Een mooi opgemaakte ensalada, stukjes vlees met gorgonzolasaus en kleine aardappeltjes Daarbij een vino de la casa, die ook voortreffelijk was. Als toetje een huisgemaakte flan, met daarna nog een soberano. Het is donker als we bij de tent komen. Morgen zien we wel weer verder.