Zuid Oost Spanje per fiets 2007

Allicante - Sierra de Segura - Sierra de Cazorla - Costa de Almeria - Sierra de Espuña - Allicante

Voor het laatst bijgewerkt op 02/22/2009

Home
Inleiding en Trajectgegevens

 

03/6 Beekbergen-Murcia
04/6 Bullas
05/6 Nerpio
06/6 Rio Zumeta
07/6 Hornos
08/6 Coto Rios
09/6 Coto Rios
10/6 Cazorla
11/6 Castril
12/6 Velez Blanco
13/6 Lubrin
14/6 Las Negras
15/6 Las Negras
16/6 Las Negras
17/6 Mojacar
18/6 Mojacar
19/6 El Berro
20/6 El Berro
21/6 El Berro wandeling
22/6 Rondrit Sierra EspuñaEl Astet
23/6 El Astet
24/6 Beekbergen
   
   
 

 

 

 

 

10 juni 2007 Coto Ríos - Cazorla

We zijn laat weg. We kunnen pas om 9 uur brood krijgen, hebben daarna ook nog zin in koffie. Dus dan maar wat later op stap. We fietsen eerst weer dezelfde vijf kilometers als gisteren langs de rivier, nooit vlak, vandaag toch wat meer geleidelijk klimmend. Aan de overkant van het dal zien we boven ons de weg langs de berg naar de Puerto de las Palomas kronkelen. Die Puerto is straks ook voor ons!

Als we aan de voet van de weg naar de Puerto staan, lunchen we eerst even. En dan moet het toch gebeuren. Het is een vrij constante klim, pittig maar goed te doen. We stoppen een paar keer om van het uitzicht te genieten. Aan de overkant ontdekken we de weg ver beneden ons, waar we een paar uur geleden nog fietsten. We klimmen gestaag verder. Er passeert ons een motoragent, die we ook al eerder op de dag gepasseerd zijn. Hij zit bijna achterstevoor op zijn motor om ons te kunnen toejuichen en aan te moedigen. Leuk en we genieten van deze kleine dingen. De pas ligt op een punt om een rotsformatie heen en er is een uitzichtspunt. En wat voor een uitzicht! De ene kant kijken we terug op de omgeving waar we vandaan komen; bos en bergen en naar het zuiden toe zien we onmetelijke olijvenboomgaarden, zo ver het oog reikt en dat is heel ver vanaf dit punt. Dat zal nu voorlopig het landschap zijn waar onze weg een paar dagen doorheen zal voeren, olijven, olijven, olijven. Op de parkeerplaats van het uitzichtspunt stoppen een 10-tal motoren. Trots staan ze bij hun glimmende paardekrachten en in hun leren outfit rond te kijken of we hen wel zien. Het ziet er ook leuk uit moet ik toegeven, zo heeft iedereen zijn trots. Wij de onze, dat onze fietsen daar ook staan met volle bepakking. Dan ontdekken de motorrijders onze fietsen. Ze kijken om zich heen en zien de eigenaars, ook te herkennen aan hun outfit. Dan zie je een paar kijken: een vrouw? Ja een vrouw en enige gepaste trots valt niet te onderdrukken. Dan dalen. Wat een afdaling, wat een schitterende beloning. Steeds doorkijkjes op de olijvenvelden. We komen langs een waterbron en tanken daar nog even en eten wat. Daarna steeds verder dalend naar Cazorla. het stadje ligt tegen de rotsen aangeplakt. Het is een erg oud plaatsje met een paar mooie pleinen en kronkelstraatjes. Uiteindelijk komen we op een zeer dorps plein met café en bomen. Achteraf lees ik dat het de mooiste bar van Cazorla moet zijn. Wij hebben even een ander probleem. We willen namelijk flappen tappen en alle drie geldautomaten waar we dat proberen, zijn buiten bedrijf. Ook hebben we geen eten meer op voorraad, dus we hopen maar dat we bij de camping nog iets kunnen kopen. Door zeer smalle straatjes volgen we de borden naar de camping, ongeveer 3 kilometer buiten het plaatsje. Het is een terrassencamping en het kost moeite om de fietsen naar boven te duwen. Fietsen is de laatste 100 mtr. onmogelijk. De camping ligt er prachtig, een prima verzorgde camping met Hollandse eigenaars, die er al ongeveer 30 jaar wonen. Ze hebben naast de camping ook een olijvenboomgaard en telen hun gewassen op ecologische manier. Ze proberen deze boodschap uit te dragen in de omgeving. Er wordt veel gif gebruikt, en uiteindelijkverdwijnt een gedeelte daarvan in de grond. Op den duur zal de grond er zijn vervuild. Een campingwinkel is er niet, ja we kunnen er eigen producten kopen. Ik neem dan ook tuinboontjes, kruiden, vijgen en geitenkaas. Ik heb in de fietstas nog een paar zakjes instantspaghetti met spekjes en dat gemixt met de verse tuinboontjes hebben we een heerlijk maal. Geitenkaas en vijgen toe, oh en een flesje wijn hebben we ook. We zouden hier nog willen blijven, zo goed voelt het daar. Om het huis heen staan allerlei kruiden en als ik even met de eigenares sta te praten, plukt ze kruiden voor mij om thee van te zetten.

Maar we moeten weer door heb ik tijdens de maaltijd berekend. Ik ben een beetje te optimistisch geweest met plannen is mijn conclusie, dus er moeten de komende dagen kilometers gemaakt worden. Ach wie weet wat voor verrassingen morgen ons weer ten deel zullen vallen.