Zuid Oost Spanje per fiets 2007

Allicante - Sierra de Segura - Sierra de Cazorla - Costa de Almeria - Sierra de Espuña - Allicante

Voor het laatst bijgewerkt op 02/22/2009

Home
Inleiding en Trajectgegevens

 

03/6 Beekbergen-Murcia
04/6 Bullas
05/6 Nerpio
06/6 Rio Zumeta
07/6 Hornos
08/6 Coto Rios
09/6 Coto Rios
10/6 Cazorla
11/6 Castril
12/6 Velez Blanco
13/6 Lubrin
14/6 Las Negras
15/6 Las Negras
16/6 Las Negras
17/6 Mojacar
18/6 Mojacar
19/6 El Berro
20/6 El Berro
21/6 El Berro wandeling
22/6 Rondrit Sierra EspuñaEl Astet
23/6 El Astet
24/6 Beekbergen
   
   
 

 

 

 

 

23 juni El Berro - El Estet en jarig

We ontbijten met lekkere croissantjes van de warme bakker. Ik haal 's morgens altijd brood want ik heb me toch een fijne warme bakker ontdekt. Ze verkopen er flapjes met diverse vulligen - empanada's - en ik proef er elke morgen een paar als ik terug loop naar de camping. Natuurlijk krijgt Henk er ook nog wel een paar.

Vandaag heb ik empanada's gekocht voor onderweg. We moeten eerst even een behoorlijke inspanning leveren van 2 1/2 km. maar daarna hebben we een schitterende afdaling via haarspeldbochten en het laatste stuk moeten we behoorlijk in de remmen. Het is de verkorte route vanuit Alhama, niet geschikt voor caravans richting El Berro, maar de fietser kan richting El Berro ook beter de caravanroute nemen. We komen op de weg naar Alhama veel wielrenners tegen. Het is zaterdag, over en weer wordt er vrolijk gegroet. In Alhama is de trein net weg en moeten we we bijna 2 uur wachten. We fietsen terug naar het stadje en vinden een bar waarbij ze kleine petit fourtjes bij de koffie hebben. Daarna met el tren, weer zitten we gescheiden want er is maar ruimte voor 1 fiets op het balkon. Ook deze keer weer een fietsende conducteur, die regelmatig in Cabo de Gata heeft gefietst. Ik kom in gesprek met een meisje die Las Negras kende en verliefd was op dat visserdorpje. In Murcia wilden we uitstappen, hadden al 1 fiets buiten de trein, maar de conducteur rende ons tegemoet met de mededeling dat de trein door zou rijden naar Allicante. We kregen wel een nieuwe sjacherijnige machinist op de trein. Ja hij moest even klauteren over de fiets om bij de cabine te komen. De meeste Spanjaarden doen echter helemaal niet moeilijk. We kwamen weer voorbij Elche, waar in de omgeving veel palmboomkwekerijen staan. Ook het stadje zelf is bekend om zijn palmbomenboulevard. Het werd wel steeds drukker in de trein en in Torrellano hadden we een meter hoogteverschil te overbruggen bij het uitstappen. Voordat we op de fiets zijn gestapt, hebben we eerst de lekkere dingetjes van de bakker opgesmikkeld. We zijn eerst naar het vliegveld gefietst, het lag op de route en hebben gekeken of de fietsdozen er nog lagen. En warempel, ze lagen er nog op de plek waar Henk ze had verstopt, onder een trap in de parkeergarage. We konden over een rustige weg doorfietsen naar El Estet, maar nergens stond een campingverwijzing. We hebben een poos bij het gesloten Officina de Tourismo gezeten met zicht op grote torenflat met daarachter de zee.

Als het toeristenbureau eindelijk open gaat, worden we terug verwezen richting vliegveld. We komen op een camping aan een drukke weg, 2 km van zee. Er zijn voornamelijk vaste plaatsen en wordt alleen bevolkt door Spanjaarden. Het is er rommelig en wat verwaarloosd, maar de 'technische dienst' is erg aardig en helpt ons om een geschikt plekje te vinden. We moeten wel uitkijken dat we niet in de kattendrollen gaan staan. Jig.

's Avonds fietsen we weer naar de boulevard en vinden een heel goed visrestaurant, met het terras net boven het strand met uitzicht op de zee. We verwonderen ons er over dat het steeds drukker wordt op het strand. Grote families met picknickmanden en barbecues. Kinderen rennen en spelen en families zitten in grote kringen bij elkaar. Ze hebben hout bij zich en er worden overal kampvuren aangestoken. Prachtig gezicht, maar heel erg rokerig. Een bijzonder afsluiting van de laatste vakantiedag en mijn verjaardag.