10 juni 2004 Merida : 15 km

Fietsend over een brede vluchtstrook rijden we terug naar Merida. Eerst gaan we naar de Information voor een plattegrond. We wandelen door een leuke winkelstraat naar de Plaza Espana. Een sfeervol plein met prachtige gebouwen en natuurlijk het gemeentehuis. Daarna wilde ik het Alcazar binnen, de patio bezichtigen en zette de fiets tegen de muur, maar werd door een streng uniform, de poort gewezen, richting buiten, en daarna nagekeken of ik toch niet de fiets stiekem ergens zou stallen.
We willen niet eens meer. We fietsen het stadje weer in langs de tempel van Diana naar het Museo Nacional de Arte Romano, een van de mooiste musea ter wereld. Een modern gebouw, geopend in 1986, waarin Visigotische kunst is tentoongesteld, blootgelegd in de Romaanse opgravingen, die door de hele stad heen te vinden zijn. Henk installeert zich op een terras tegenover het museum. Hij wil de architectonische buitenkant vanachter een cola eens rustig in zich opnemen. Ik wandel een uurtje binnen rond en bewonder de mozaïeken, Romaanse beelden en het aparte gebouw met zijn bijzondere lichtval aan de binnenkant.
Daarna steken we de weg over en staan voor twee grote opgravingen, het Teatro Romano en Amfiteatro Romano. We stallen de fietsen tegen een muurtje en hopen dat de kaartjescontroleur een oogje in het zeil houdt. Beide theaters worden nog voor opvoeringen gebruikt. Ook nu zijn ze druk bezig met lichtinstallaties. Henk test een van de muren van de ondergrondse kleedkamers op hardheid. Goedgekeurd. Henk houdt er een buil op zijn hoofd met een schaafwond aan over. Ach, zo droog in de zon.
We vinden het genoeg en rijden via de Romeinse brug richting een grote Carrefour voor wat inkopen. Heerlijk koel is het daar. We nemen de fietsen mee naar binnen tot voor de poortjes van de supermarkt en klinken ze daar vast. Niemand die het vreemd vindt.
Daarna moeten we staand op de pedalen racen om bij de tent te komen vanwege dreigend onweer. We redden de was, Henk duikt de tent in en ik douche me zonder te haasten, want ik kan niet meer terug, zo heftig regent het. Het is niet van lange duur.
’s Avonds drinken we een Poncho Caballero (likeurtje) op het terras voor de camping. Er zullen tijdens deze vakantie nog vele volgen. De eerste kaartjes worden geschreven.


Terug naar index