15 juni 2004 Hervás – Candelario : 35 km

Vandaag wordt het klimmen. Eerst gaan we weer een stuk over de secundaire weg onder de nieuwe autostrada door die hoog boven ons op lange poten de klim, waaraan wij begonnen zijn geleidelijker overbrugt. Aan de vrachtauto’s te horen kost het toch nog de nodige moeite. Ons valt het genoeg mee. Een geleidelijke klim naar de puerto de Béjar. Daarna door naar het stadje Béjar. We kunnen duidelijk merken dat het bergachtiger wordt te zien aan de bouw van de huizen en de groene natuur. Alles is op koud klimaat in de winter ingesteld. Béjar is een leuk stadje alleen moeten we erg veel moeite doen om in het centrum te komen. Er zijn veel eenrichtingswegen en deze lijken geen van alle bij het midden van de stad uit te komen. Toch lukt het uiteindelijk toch en al is het niet spectaculair, de sfeer is provinciaal en gemoedelijk.
Wij eten in een park, waar oppas-opa’s en -oma’s zich verzameld hebben met spelende kleinkinderen.
Daarna is het nog aardige klim naar het bergdorp Candelario. Bij binnenkomst rijd je zowat de Ermita del Cristo Refugio binnen. Buiten het dorp is, na nog een smerige kuitenbijter, een leuke camping met restaurant. Ook worden er appartementen verhuurd. Wel even vooraf naar de prijs informeren. Het ene veldje is duurder dan het andere al oogt het hetzelfde.
’s Middags lopen we nog even naar het dorpje en dwalen door de keienstraatjes. Het bergdorp is nog geheel in oude staat. Veel hout en een extra halfhoge houten beschermdeur voor de voordeuren die bescherming moeten bieden tegen de sneeuw in de winter en door slachters opgejaagd vee; de laatste spanning in hun leven. Heel bijzonder.
’s Avonds eten we in het restaurant van de camping waar we met verschillende nationaliteiten voetbal kijken. Welke wedstrijd? Dat blijft me echt niet bij.(Oh, Duitsland Nederland staat er in mijn aantekeningen; 1 –1).

Terug naar index