28 juni 2004 St Jean-Pied de Port – Dax : 96 km

Vannacht heeft het geregend en bij het opstaan hangen de wolken erg laag. We hebben geen haast en de net startende Hollandse pelgrimganger is ook nog niet weg. Hij zit de haringen van zijn tent recht te slaan. Zou hij echt alleen maar grasharingen bij zicht hebben? Oei en nu moet hij ook nog naar dat kruis denkt hij. En dan zal hij tot de ontdekking komen dat hij dertig kilometer moet klimmen. Ach, gewoon alles op je af laten komen, voor alles is een oplossing zal hij waarschijnlijk hebben gedacht; of helemaal niet gedacht.
Ah, er is markt in St Jean-Pied de Port en eerst gaan we een lekker stukje Pyreneese kaas kopen, pain de campagne en eten op een muurtje met zicht op de markt. Het eerste gedeelte van de tocht isvrij druk, maar dat komt vast door marktbezoekers. Later worden we kleine boerenweggetjes opgestuurd, waar de bulten niet zijn geslicht, zodat we af en toe venijnige klimmetjes voor de kiezen krijgen. De route hebben we ingekleurd op een Michelinkaart. Verder hebben we geen beschrijving van de route bij ons, zodat we onderweg nog een paar onverwachtse leuke verrassingen te zien krijgen.
In Labastide-Villefranche eten we bij de Marie (gemeentehuis) op de stoep, daarna volgen we de rustige weg aan de overzijde van de Gave d’Orelon en komen door kleine dorpjes en historische stadjes, waarvan we het bestaan niet wisten. We rijden in Athos een klein stukje van de route af om een mooie dorpskerk te bewonderen, met daarvoor een wijwatervat met Jacobsschelp en later ben ik helemaal verrukt van de Abbaye in Sorde l’Abbaye. Door naar Dax, het laatste stuk wordt drukker. In Dax gaan we eerst naar het centrum. We wandelen wat rond, het is er gezellig. We hebben wat moeite de weg te vinden waaraan een camping moet liggen. Ver buiten de stad in een pijnboombos vinden we de camping. Een meisje brengt ons met een golfkarretje naar de plek waar we onze tent op mogen zetten. Het is zeker wel zo’n 500 meter. Ze wijst ons een heel mooi plekje, niet ver van het toiletgebouw en erg vrij, maar wij vragen of wij bij het bankje mogen staan omdat we geen stoelen hebben. Non, non, pas de problème, en ze rijdt weg en komt even later met een tafel en twee stoelen aanrijden. Erg vriendelijk

Terug naar index