1 juli 2004 – naar Soustons : 20,5 km.

Mooi zo, we ontwennen al een beetje aan het strakke fietspatroon en worden later wakker. Ik heb zelfs heel veel moeite om uit de sluimertoestand te komen. Het is bewolkt, we pakken de fiets en rijden naar Soustons. Nou daar is echt niks te beleven. Alleen een grote kerk. De lucht betrekt en we fietsen terug, steeds sneller omdat we voor de bui thuis willen zijn. Het blijft bij een spatje. We hebben gisteren al een gewoonte ontwikkeld, al wisten we dat toen nog niet. Maar ook vandaag gaan we crêpe eten bij de musjes. De lucht breekt, gauw terug naar de tent, strandspullen halen en naar zee. Er zijn prachtige hoge golven, niet van die mini zoals bij ons. Wat zijn we toch een miniatuurlandje. We kijken hoe surfers de grootste moeite hebben om door de branding heen te komen. Soms lukt het gewoon niet.
Ook vandaag ‘jojoën’ we weer heel wat af tussen tent-stadje-tent strand-tent-stadje-tent.

Terug naar index